"Kus me" hoorde ze hem fluisterend zeggen. Ze drukte met alle liefde die ze voelde een kus op zijn mond en voelde een vreemde sensatie door zijn lichaam heen gaan.
Het is hier mooi zei hij. bijna verstikt door haar tranen antwoorde ze fluisterend dat hij mocht blijven.
"Jij bent mooi" hoorde ze zijn zwakke stem. Zijn hand ging langzaam bevend door haar haren.
Ze bracht haar mond naar zijn oor:"Ik hou van je en zal dat altijd blijven doen" zei ze zachtjes. Zijn hand lag nog op haar hoofd. Haar gezicht dicht bij het zijne. Over haar lichaam voelde ze hem. Ze voelde het ook toen hij zijn laatste adem uitblies. "Nog één nacht samen" fluisterde ze. Dodelijk vermoeid viel ze in slaap naast de man die haar leven zo mooi had gemaakt.

De nacht was donker. De straten verlaten en de huizen donker. uit een klein zolderraampje scheen een klein beetje licht. Daarbinnen zat een man zo eenzaam, zo kwetsbaar. Elke avond schreef hij daar zijn gedichten. Elke avond dreef hij in gedachten weg naar een andere wereld. De ene keer een donkere wereld en een andere keer weer een van liefde gevulde bloedrode liefde. Het was zijn wereld een wereld waar geen anderen waren tenzij hij dat zelf wilde. Het was de enige wereld waar hij de controle over had. Het maakte de echte buitenwereld beangstigend.

Deze avond schreef hij over zijn liefde. Een liefde voor die onbereikbare vrouw die hij elke dag meerdere malen zag. De ene keer liet ze haar hond uit en de andere keer stapte ze op haar fiets om boodschappen te gaan doen. Door haar lengte viel ze niet erg op maar dat vond hij mooi aan haar. Haar pit was iets wat niemand kon ontgaan. Deze vrouw moest een enorm doorzettingsvermogen hebben.

Heel lang geleden heb ik ooit eens een stukje geschreven over de alleenstaande vrouw. Ik weet niet meer precies wat mij nou triggerde laatst. Maar op de een of andere manier ben ik gaan denken aan hoe de getrouwde vrouw nou ik elkaar steekt. Net als bij de alleenstaande vrouw weet ik wel dat je ze eigenlijk niet allemaal over een kam mag scheren. Maar beste lezer, het is zo lekker om gewoon te generaliseren. Dus getrouwde vrouw voel je je gediscrimineerd? Niet doen jij bent vast niet zo`n getrouwde als hieronder beschreven. Dat scheelt weer een baksteen door de ramen.

Laten we even vooropstellen dat de getrouwde vrouw inclusief kind de ergste vrouw is. Dit soort vrouw vermoederd namelijk. Dat woord hoef je niet op te zoeken in de Dikke van Dale. Het is meer een woord dat ik verzonnen heb. Dat maakt het woord niet minder waardig om in de Dikke van Dale opgenomen te worden.  Het is toch echt een eigenschap van de vrouw. Vroeger liep ze er uitdagend bij. Haar handelingen waren ongedwongen en als ze ook maar een beetje een leuke glimlach had dan kon deze je meteen betoveren. Maar in het leven van veel vrouwen volgt de nesteldrang en dan moet er een huisje komen. Dit huisje moet helemaal mooi en perfect ingericht worden. Daarna blijft er iets kriebelen. Ze wil iets om voor te zorgen hebben maar ze is nog wel een beetje jong voor kinderen dus moet er een leuk poesje komen. Daar begint het altijd mee. Een huisdiertje dat behandeld wordt alsof het een lief leuk klein schattig babietje is. Maar al snel begint de vrouw te beseffen dat dit het niet is en dan blijkt de overtreffende trap toch echt een kind te zijn. Daar begint de ellende. Begrijp me niet verkeerd: ik heb twee kinderen waar ik helemaal weg van ben en alles voor over heb. (lees hier en hier) Nee het zijn niet die kinderen. Maar het is die vrouw. Ze vermoederd. Vermoederen is het ergste wat een vrouw kan overkomen. Niks is namelijk meer belangrijk. Het zijn alleen nog maar de kinderen die de volle aandacht krijgen.

De natuur doet ook iets met deze vrouwen. Opeens wordt hun loop minder uitdagend. Die mooie betoverende glimlach verdwijnt. Haar ogen stralen minder en hun uiterlijk is veel minder verzorgd. Het is alsof de natuur er voor gezorgd heeft dat de vrouw vanaf dat moment geslaagd is in haar missie en haar leven dan stopt. Vanaf dat moment wordt het een broedkip die moet zorgen dat haar kinderen op een juiste manier uitgebroed worden

De nacht was donker. De straten verlaten en de huizen donker. uit een klein zolderraampje scheen een klein beetje licht. Daarbinnen zat een man zo eenzaam, zo kwetsbaar. Elke avond schreef hij daar zijn gedichten. Elke avond dreef hij in gedachten weg naar een andere wereld. De ene keer een donkere wereld en een andere keer weer een van liefde gevulde bloedrode liefde. Het was zijn wereld een wereld waar geen anderen waren tenzij hij dat zelf wilde. Het was de enige wereld waar hij de controle over had. Het maakte de echte buitenwereld beangstigend.

Deze avond schreef hij over zijn liefde. Een liefde voor die onbereikbare vrouw die hij elke dag meerdere malen zag. De ene keer liet ze haar hond uit en de andere keer stapte ze op haar fiets om boodschappen te gaan doen. Door haar lengte viel ze niet erg op maar dat vond hij mooi aan haar. Haar pit was iets wat niemand kon ontgaan. Deze vrouw moest een enorm doorzettingsvermogen hebben.

Heel lang geleden heb ik ooit eens een stukje geschreven over de alleenstaande vrouw. Ik weet niet meer precies wat mij nou triggerde laatst. Maar op de een of andere manier ben ik gaan denken aan hoe de getrouwde vrouw nou ik elkaar steekt. Net als bij de alleenstaande vrouw weet ik wel dat je ze eigenlijk niet allemaal over een kam mag scheren. Maar beste lezer, het is zo lekker om gewoon te generaliseren. Dus getrouwde vrouw voel je je gediscrimineerd? Niet doen jij bent vast niet zo`n getrouwde als hieronder beschreven. Dat scheelt weer een baksteen door de ramen.

Laten we even vooropstellen dat de getrouwde vrouw inclusief kind de ergste vrouw is. Dit soort vrouw vermoederd namelijk. Dat woord hoef je niet op te zoeken in de Dikke van Dale. Het is meer een woord dat ik verzonnen heb. Dat maakt het woord niet minder waardig om in de Dikke van Dale opgenomen te worden.  Het is toch echt een eigenschap van de vrouw. Vroeger liep ze er uitdagend bij. Haar handelingen waren ongedwongen en als ze ook maar een beetje een leuke glimlach had dan kon deze je meteen betoveren. Maar in het leven van veel vrouwen volgt de nesteldrang en dan moet er een huisje komen. Dit huisje moet helemaal mooi en perfect ingericht worden. Daarna blijft er iets kriebelen. Ze wil iets om voor te zorgen hebben maar ze is nog wel een beetje jong voor kinderen dus moet er een leuk poesje komen. Daar begint het altijd mee. Een huisdiertje dat behandeld wordt alsof het een lief leuk klein schattig babietje is. Maar al snel begint de vrouw te beseffen dat dit het niet is en dan blijkt de overtreffende trap toch echt een kind te zijn. Daar begint de ellende. Begrijp me niet verkeerd: ik heb twee kinderen waar ik helemaal weg van ben en alles voor over heb. (lees hier en hier) Nee het zijn niet die kinderen. Maar het is die vrouw. Ze vermoederd. Vermoederen is het ergste wat een vrouw kan overkomen. Niks is namelijk meer belangrijk. Het zijn alleen nog maar de kinderen die de volle aandacht krijgen.

De natuur doet ook iets met deze vrouwen. Opeens wordt hun loop minder uitdagend. Die mooie betoverende glimlach verdwijnt. Haar ogen stralen minder en hun uiterlijk is veel minder verzorgd. Het is alsof de natuur er voor gezorgd heeft dat de vrouw vanaf dat moment geslaagd is in haar missie en haar leven dan stopt. Vanaf dat moment wordt het een broedkip die moet zorgen dat haar kinderen op een juiste manier uitgebroed worden

Kwart voor acht in de avond. Dennis was een kwartier te vroeg. Niet dat het zijn stijl was om te vroeg te komen op een afspraak maar op de een of andere manier vond hij dat hij dat verplicht was aan haar. Hij dacht terug aan drie jaar geleden. Zij was het geweest die hem begrepen had. Zij was de eerste geweest bij wie hij zich thuis gevoeld had. Tot diep in de nacht hadden ze samen gexebxperimenteerd op elk gebied dat God verboden had. De meest vreemde soorten pillen hadden ze geslikt. Maar wat het ook was, het eindigde meestal in een heftige neukpartij. Op dat gebied konden ze geen genoeg van elkaar krijgen. Glimlachend dacht hij terug aan alles wat zij met hem gedaan had. Hij voelde een erectie opkomen.

Een erectie die net zo hard weer verdween toen hij haar binnen zag komen in dat Utrechtse cafxe9. Wat wilde ze in godsnaam bewijzen met dat suffe mantelpakje? Dat ze het nu zoveel beter had? Dat ze nooit bij elkaar gepast hadden?
Terwijl zij nog aan het zoeken was door de net iets te luidruchtige kroeg aan de oudegracht bekeek hij haar goed. Donkere kringen om haar ogen die verraadden hoe moe ze was. Zelfs haar bewegingen waren lusteloos. Van een levenslustige jonge meid was ze in drie jaar tijd veranderd tot een saaie kantoortrut die altijd te moe was om haar leven een boost te geven. Godverdomme, was dit de vrouw waar hij zoveel van gehouden had?

Ze draaide zich om en hun blikken ontmoeten elkaar. Een minzaam glimlachje verscheen op haar gezicht terwijl ze dichterbij kwam. “Hai, nou dat is lang geleden.” “te lang” antwoordde Dennis dubbelzinnig in de hoop er nog iets sprankelends bij haar uit te kunnen persen. Omdat het zo hoorde gaven ze elkaar drie zoenen. Elke geur van haar waar hij vroeger zo van hield was verdwenen. En daarmee ook de hoop dat er nog maar iets sprankelends in haar zat. Het gesprek was plichtmatig. Zij had verteld over haar leven en Dennis had zichzelf er niet meer in herkend.  Ze had nu een leven dat bestond uit werken en status. Niet elk bedrijf was goed genoeg voor haar. Ze werkte bij een chique bedrijf en haar vriend was advocaat. “Een vriend die haar leven naar grotere hoogten bracht” zei ze. Het was de laatste afrekening met hem geweest nadat ze het drie jaar geleden met hem uitgemaakt had.
Met het excuus dat morgenochtend haar schoonouders op visite kwamen verdween ze  Een uur, langer was het niet geweest, hadden ze gesproken met elkaar.

Dennis wist dat hiermee een hoofdstuk afgesloten was dat allang afgesloten was zonder dat hij het door had gehad. Hij liep naar het lekkere stuk toe dat hem al vanaf zijn aankomst in het cafxe9 zat aan te kijken. Onderweg naar haar wiste hij het nummer van die saaie kantoortrut uit zijn mobiel.

Kwart voor acht in de avond. Dennis was een kwartier te vroeg. Niet dat het zijn stijl was om te vroeg te komen op een afspraak maar op de een of andere manier vond hij dat hij dat verplicht was aan haar. Hij dacht terug aan drie jaar geleden. Zij was het geweest die hem begrepen had. Zij was de eerste geweest bij wie hij zich thuis gevoeld had. Tot diep in de nacht hadden ze samen geëxperimenteerd op elk gebied dat God verboden had. De meest vreemde soorten pillen hadden ze geslikt. Maar wat het ook was, het eindigde meestal in een heftige neukpartij. Op dat gebied konden ze geen genoeg van elkaar krijgen. Glimlachend dacht hij terug aan alles wat zij met hem gedaan had. Hij voelde een erectie opkomen.

Een erectie die net zo hard weer verdween toen hij haar binnen zag komen in dat Utrechtse café. Wat wilde ze in godsnaam bewijzen met dat suffe mantelpakje? Dat ze het nu zoveel beter had? Dat ze nooit bij elkaar gepast hadden?
Terwijl zij nog aan het zoeken was door de net iets te luidruchtige kroeg aan de oudegracht bekeek hij haar goed. Donkere kringen om haar ogen die verraadden hoe moe ze was. Zelfs haar bewegingen waren lusteloos. Van een levenslustige jonge meid was ze in drie jaar tijd veranderd tot een saaie kantoortrut die altijd te moe was om haar leven een boost te geven. Godverdomme, was dit de vrouw waar hij zoveel van gehouden had?

Ze draaide zich om en hun blikken ontmoeten elkaar. Een minzaam glimlachje verscheen op haar gezicht terwijl ze dichterbij kwam. “Hai, nou dat is lang geleden.” “te lang” antwoordde Dennis dubbelzinnig in de hoop er nog iets sprankelends bij haar uit te kunnen persen. Omdat het zo hoorde gaven ze elkaar drie zoenen. Elke geur van haar waar hij vroeger zo van hield was verdwenen. En daarmee ook de hoop dat er nog maar iets sprankelends in haar zat. Het gesprek was plichtmatig. Zij had verteld over haar leven en Dennis had zichzelf er niet meer in herkend.  Ze had nu een leven dat bestond uit werken en status. Niet elk bedrijf was goed genoeg voor haar. Ze werkte bij een chique bedrijf en haar vriend was advocaat. “Een vriend die haar leven naar grotere hoogten bracht” zei ze. Het was de laatste afrekening met hem geweest nadat ze het drie jaar geleden met hem uitgemaakt had.
Met het excuus dat morgenochtend haar schoonouders op visite kwamen verdween ze  Een uur, langer was het niet geweest, hadden ze gesproken met elkaar.

Dennis wist dat hiermee een hoofdstuk afgesloten was dat allang afgesloten was zonder dat hij het door had gehad. Hij liep naar het lekkere stuk toe dat hem al vanaf zijn aankomst in het café zat aan te kijken. Onderweg naar haar wiste hij het nummer van die saaie kantoortrut uit zijn mobiel.

Het was warm weer geweest die dag. Overal was luidruchtig geroezemoes en om de zoveel meter hoorde je weer andere muziek uit de luidsprekers van een cafxe9. Arnhem vermaakte zich op de terrassen van de Korenmarkt. Hoe later het werd hoe rustiger de terrassen werden en hoe drukker het binnen in de cafxe9s`s werd. De flessen raakten langzaam leeg de mensen steeds voller en elke keer was er wel weer een nieuwe fles die open getrokken werd. Het jachtseizoen van de man werd geopend na twee uur. Verlegen knaapjes, saaie kantoormensen, getrouwde mannen, die eindelijk door hun vrouw overgehaald waren om eindelijk weer eens op stap te gaan, verplaatsen hun hersenen naar hun pik en voelden zich zekerder dan ooit. Vanavond zouden ze allemaal scoren. Je zag de overtuiging in hun ogen.

Op dat soort momenten kan ik weer heerlijk genietend kijken naar alle vruchteloze pogingen om me heen. Alle mensen kregen een naam. Tenslotte heeft iedereen wel een bepaald gezicht waar een naam bij hoort. De rode draad van vanavond is Harry. Op de een of andere manier zagen we Harry opduiken in elk cafxe9 waar wij ook waren. Harry is een lange man die zijn kleren bij de zeeman koopt. Begrijp me goed, dit is geen waardeoordeel. Ik probeer er mee aan te geven wat voor soort man Harry is. Harry is het type man dat `s morgens op kantoor binnenkomt maar waarvan niemand aan het eind van de dag kan zeggen of Harry er nou was of niet. Harry is procesbeschrijver van beroep. Dit houdt in dat hij de hele dag processen inzichtelijk maakt. Af en toe doet hij een voorstel om een proces te verbeteren maar niemand neemt hem serieus. Dit frustreert Harry enorm. Harry denkt dat hij zijn beroep goed uitoefent. Ten slotte heeft hij 15 jaar lang alle reorganisatierondes overleefd. Wat hij echter niet weet is dat hij te weinig opvalt en dat de managers gewoon vergeten dat hij er ook nog is. Na al die jaren heeft Harry een record aan documenten geproduceerd waar je een zwembad mee zou kunnen vullen maar niemand doet ook maar iets met deze informatie.

Maar vanavond was Harry de man. Samen met Harriet, zijn vrouw, was hij een avondje op stap. Ze hadden eerst heerlijk gegeten en daarna waren ze de kroeg ingedoken. Harriet viel in het niets bij Harry voor wat betrof haar lengte, maar ze had een uitstraling die zoveel groter was dan die van Harry. Zij bezat de vrolijkheid en had een glimlach over voor iedereen. In hun relatie was zij degene die aan de touwtjes trok. Ze voelde weinig genegenheid meer voor Harry. Elke avond vertrok hij naar zolder om met zijn treintjes te spelen en voordat hij naar bed ging trok hij zich standaard af terwijl hij de plaatjes in zijn verborgen pornoboekjes bekeek. Ze vond het ook jammer dat Harry mee was en probeerde geen aandacht aan hem te besteden terwijl ze geboeid met andere mannen zat te praten. Harry vond het geweldig om dat te zien. Zijn vrouw was ongeveer het enige waar hij in uitblonk. Ook al kon hij nauwelijks meer op zijn benen staan, zijn glimlach bleef staan op zijn brede mond. Harry wist dat iedereen hem beneed om zijn geweldige vrouw. Wel vond Harry dat hij af en toe even duidelijk moest laten blijken dat zij bij hem hoorde. Hij boog zich dan voorover om haar in haar nek te zoenen. Om haar vast op te warmen voor straks bij thuiskomst sloeg hij soms even een arm om haar lichaam heen om haar borsten voorzichtig te kneden. Dit gebaar werd niet echt gewaardeerd door Harriet en snel schudde ze hem telkens af waarna Harry een beetje gekrenkt lachend rondkeek met een blik van:”Ik moet er ook moeite voor doen, maar ik krijg haar toch wel vanavond” Harry besefte zich ook wel half half dat het waarschijnlijk niet zou gaan gebeuren. Maar God wat was hij geil.

“Euh…wil je met me dansen” vroeg de jongen die net naast me was komen staan. Verbaasd en geamuseerd draaide ik mijn hoofd weg van Harry om te zien dat de jongen langs mij heen keek naar iets wat ik alleen maar kan omschrijven als een overjarige pruim die zichzelf versierde zoals de meeste mensen hun kerstboom versieren. Zij is de reden dat de Etos bestaansrecht heeft en haar kapper is radeloos omdat hij niet voldoende opslagruimte heeft voor de hoeveelheid peroxide die zij consumeert. Wanda, zoals ze ongetwijfeld heette, wilde graag dansen met Rene. Rene was een jongen van ongeveer 30 jaar oud en had tot nu toe alleen nog maar kunnen dromen van een vrouwenlichaam. Hij wist dus niet wat hem overkwam. En wat maakte het uit dat Wanda al dik in de 50 was. Zolang hij maar oppervlakkig zou blijven kijken naar haar zou hij `m best omhoog krijgen vanavond. Morgen als alle Etos producten uitgesmeerd lagen over haar kussen zou hij wel even schrikken. Maar dat was voor latere zorg. Wanda wilde dansen en Rene greep zijn kans. Struikelend over zijn eigen benen liep hij om mij heen om 5 seconden met haar te dansen. Na deze 5 seconden was het nummer afgelopen en Wanda draaide zich lachend om. Rene bleef hulpeloos achter vol twijfels om achter haar aan te gaan. `s Avonds zou Rene zichzelf in slaap huilen met zijn geslachtsdeel nog in zijn hand. Had hij het nou maar niet opgegeven. Was hij nou maar achter haar aangegaan. Rene was te dronken. Hij zag niet dat deze overjarige pruim op zoek was naar een werkloze crimineel die het halve jaar in de zon lag te bakken op Mallorca. Harry keek dit alles breed glimlachend, en wankelend op beide benen aan. Harry wist dat hij had wat Rene niet had. Hij zou vanavond neuken met zijn kleine vrouwtje Harriet die overigens steeds inniger werd met een Turkse mijnheer die wel Ahmed geheten zal hebben.

William zag van dit alles helemaal niks. Hij was alleen maar bezig met dansen. Als een meisje genoeg had van zijn dansen liep ze weg, dan zocht William gewoon een ander meisje en ging hij naast haar staan dansen. Soms had William geluk en dan draaide dat meisje zich naar hem toe. Maar lang duurde dat nooit. Naarmate de avond vorderde kreeg William langzaam in de gaten dat het niet ging werken vanavond. Zijn blik werd wanhopiger naarmate meer meisjes wegliepen. Omdat de meisjes van zijn leeftijd opraakten werd hij gedwongen om zijn leeftijdseisen wat bij te stellen. En zo kwam het dat William aan het eind van de avond alleen nog maar danste met vrouwen die minstens twee keer zo oud waren als hij. William was een knappe jongen alleen wist hij dat zelf niet. Althans, hij maakte er gewoon niet voldoende gebruik van. Uit zijn ogen sprak de hele avond twijfel, wanhoop en een totaal gebrek aan zelfvertrouwen. Maar hoe dan ook, William hoorde niet bij die 95% geile mannen. William hoopte op een beetje warmte en genegenheid.  Intussen had Harry weer een andere favoriete bezigheid gevonden. Harriet was druk in gesprek met Ahmed terwijl manlief spelletjes speelde met de BH bandjes op haar rug. Met zijn tong half uit zijn mond trok hij haar BH bandjes ongeveer 10 cm van haar lichaam af om het elastische bandje vervolgens met een pets op Harriet haar rug te laten landen. Harry moest er dan hard om lachen, keek even rond of iedereen wel gezien had hoe close hij en zijn vrouw waren. Harriet besteedde er geen aandacht aan. Tot Harry zijn evenwicht verloor en met het bandje in zijn hand achterover dreigde te vallen. Met haar kleine lichaam kon Harriet nog net op haar kruk blijven zitten. Terwijl Harry dubbel lag van het lachen zag hij de kwade blik van zijn vrouw niet. Vanavond zou hij haar eens een flinke beurt geven. Hij wist het bijna zeker. 

Het warme weer en schaars geklede vrouwen maakten wat los bij de man. Geile blikken werden naar elke vrouw geworpen. Stoere blikken en opgeblazen lichamen lieten de mannen aan elkaar zien. De paringsdans is dit jaar in mei begonnen. Duizenden jaren geleden zouden er doden gevallen zijn op deze avond.  Harry had waarschijnlijk breed glimlachend als eerste een mes in zijn rug gevoeld. Maar we leven in een beschaafde wereld tegenwoordig. Toch zal Harry wel verbaasd geweest zijn toen hij terug kwam van het toilet. Ahmed en Harriet waren inmiddels samen vertrokken. Harriet had een eerste stap in haar nieuwe leven gezet bedacht ik me toen ik naar de taxi liep.

Mijn telefoon begon te piepen. Het was een SMS van haar. Ook zij was net wezen stappen. Wat had ik hier graag met haar willen lopen nu. Deze avond hoorde ik ook niet bij die 95% geile mannen. In slaap vallen met haar dicht bij me was genoeg geweest voor me.

De taxi had de raampjes open Een lange man liep verwilderd door de stad te schreeuwen. Telkens kwam dezelfde naam over zijn lippen. Barbara…Ach, de naam had ik niet goed, maar dat Harry geen beurt ging uitdelen vanavond klopte in ieder geval. Barbara lag ongetwijfeld in de armen van Ahmed op dit moment.

Het was warm weer geweest die dag. Overal was luidruchtig geroezemoes en om de zoveel meter hoorde je weer andere muziek uit de luidsprekers van een café. Arnhem vermaakte zich op de terrassen van de Korenmarkt. Hoe later het werd hoe rustiger de terrassen werden en hoe drukker het binnen in de cafés`s werd. De flessen raakten langzaam leeg de mensen steeds voller en elke keer was er wel weer een nieuwe fles die open getrokken werd. Het jachtseizoen van de man werd geopend na twee uur. Verlegen knaapjes, saaie kantoormensen, getrouwde mannen, die eindelijk door hun vrouw overgehaald waren om eindelijk weer eens op stap te gaan, verplaatsen hun hersenen naar hun pik en voelden zich zekerder dan ooit. Vanavond zouden ze allemaal scoren. Je zag de overtuiging in hun ogen.

Op dat soort momenten kan ik weer heerlijk genietend kijken naar alle vruchteloze pogingen om me heen. Alle mensen kregen een naam. Tenslotte heeft iedereen wel een bepaald gezicht waar een naam bij hoort. De rode draad van vanavond is Harry. Op de een of andere manier zagen we Harry opduiken in elk café waar wij ook waren. Harry is een lange man die zijn kleren bij de zeeman koopt. Begrijp me goed, dit is geen waardeoordeel. Ik probeer er mee aan te geven wat voor soort man Harry is. Harry is het type man dat `s morgens op kantoor binnenkomt maar waarvan niemand aan het eind van de dag kan zeggen of Harry er nou was of niet. Harry is procesbeschrijver van beroep. Dit houdt in dat hij de hele dag processen inzichtelijk maakt. Af en toe doet hij een voorstel om een proces te verbeteren maar niemand neemt hem serieus. Dit frustreert Harry enorm. Harry denkt dat hij zijn beroep goed uitoefent. Ten slotte heeft hij 15 jaar lang alle reorganisatierondes overleefd. Wat hij echter niet weet is dat hij te weinig opvalt en dat de managers gewoon vergeten dat hij er ook nog is. Na al die jaren heeft Harry een record aan documenten geproduceerd waar je een zwembad mee zou kunnen vullen maar niemand doet ook maar iets met deze informatie.

Maar vanavond was Harry de man. Samen met Harriet, zijn vrouw, was hij een avondje op stap. Ze hadden eerst heerlijk gegeten en daarna waren ze de kroeg ingedoken. Harriet viel in het niets bij Harry voor wat betrof haar lengte, maar ze had een uitstraling die zoveel groter was dan die van Harry. Zij bezat de vrolijkheid en had een glimlach over voor iedereen. In hun relatie was zij degene die aan de touwtjes trok. Ze voelde weinig genegenheid meer voor Harry. Elke avond vertrok hij naar zolder om met zijn treintjes te spelen en voordat hij naar bed ging trok hij zich standaard af terwijl hij de plaatjes in zijn verborgen pornoboekjes bekeek. Ze vond het ook jammer dat Harry mee was en probeerde geen aandacht aan hem te besteden terwijl ze geboeid met andere mannen zat te praten. Harry vond het geweldig om dat te zien. Zijn vrouw was ongeveer het enige waar hij in uitblonk. Ook al kon hij nauwelijks meer op zijn benen staan, zijn glimlach bleef staan op zijn brede mond. Harry wist dat iedereen hem beneed om zijn geweldige vrouw. Wel vond Harry dat hij af en toe even duidelijk moest laten blijken dat zij bij hem hoorde. Hij boog zich dan voorover om haar in haar nek te zoenen. Om haar vast op te warmen voor straks bij thuiskomst sloeg hij soms even een arm om haar lichaam heen om haar borsten voorzichtig te kneden. Dit gebaar werd niet echt gewaardeerd door Harriet en snel schudde ze hem telkens af waarna Harry een beetje gekrenkt lachend rondkeek met een blik van:”Ik moet er ook moeite voor doen, maar ik krijg haar toch wel vanavond” Harry besefte zich ook wel half half dat het waarschijnlijk niet zou gaan gebeuren. Maar God wat was hij geil.

“Euh…wil je met me dansen” vroeg de jongen die net naast me was komen staan. Verbaasd en geamuseerd draaide ik mijn hoofd weg van Harry om te zien dat de jongen langs mij heen keek naar iets wat ik alleen maar kan omschrijven als een overjarige pruim die zichzelf versierde zoals de meeste mensen hun kerstboom versieren. Zij is de reden dat de Etos bestaansrecht heeft en haar kapper is radeloos omdat hij niet voldoende opslagruimte heeft voor de hoeveelheid peroxide die zij consumeert. Wanda, zoals ze ongetwijfeld heette, wilde graag dansen met Rene. Rene was een jongen van ongeveer 30 jaar oud en had tot nu toe alleen nog maar kunnen dromen van een vrouwenlichaam. Hij wist dus niet wat hem overkwam. En wat maakte het uit dat Wanda al dik in de 50 was. Zolang hij maar oppervlakkig zou blijven kijken naar haar zou hij `m best omhoog krijgen vanavond. Morgen als alle Etos producten uitgesmeerd lagen over haar kussen zou hij wel even schrikken. Maar dat was voor latere zorg. Wanda wilde dansen en Rene greep zijn kans. Struikelend over zijn eigen benen liep hij om mij heen om 5 seconden met haar te dansen. Na deze 5 seconden was het nummer afgelopen en Wanda draaide zich lachend om. Rene bleef hulpeloos achter vol twijfels om achter haar aan te gaan. `s Avonds zou Rene zichzelf in slaap huilen met zijn geslachtsdeel nog in zijn hand. Had hij het nou maar niet opgegeven. Was hij nou maar achter haar aangegaan. Rene was te dronken. Hij zag niet dat deze overjarige pruim op zoek was naar een werkloze crimineel die het halve jaar in de zon lag te bakken op Mallorca. Harry keek dit alles breed glimlachend, en wankelend op beide benen aan. Harry wist dat hij had wat Rene niet had. Hij zou vanavond neuken met zijn kleine vrouwtje Harriet die overigens steeds inniger werd met een Turkse mijnheer die wel Ahmed geheten zal hebben.

William zag van dit alles helemaal niks. Hij was alleen maar bezig met dansen. Als een meisje genoeg had van zijn dansen liep ze weg, dan zocht William gewoon een ander meisje en ging hij naast haar staan dansen. Soms had William geluk en dan draaide dat meisje zich naar hem toe. Maar lang duurde dat nooit. Naarmate de avond vorderde kreeg William langzaam in de gaten dat het niet ging werken vanavond. Zijn blik werd wanhopiger naarmate meer meisjes wegliepen. Omdat de meisjes van zijn leeftijd opraakten werd hij gedwongen om zijn leeftijdseisen wat bij te stellen. En zo kwam het dat William aan het eind van de avond alleen nog maar danste met vrouwen die minstens twee keer zo oud waren als hij. William was een knappe jongen alleen wist hij dat zelf niet. Althans, hij maakte er gewoon niet voldoende gebruik van. Uit zijn ogen sprak de hele avond twijfel, wanhoop en een totaal gebrek aan zelfvertrouwen. Maar hoe dan ook, William hoorde niet bij die 95% geile mannen. William hoopte op een beetje warmte en genegenheid.  Intussen had Harry weer een andere favoriete bezigheid gevonden. Harriet was druk in gesprek met Ahmed terwijl manlief spelletjes speelde met de BH bandjes op haar rug. Met zijn tong half uit zijn mond trok hij haar BH bandjes ongeveer 10 cm van haar lichaam af om het elastische bandje vervolgens met een pets op Harriet haar rug te laten landen. Harry moest er dan hard om lachen, keek even rond of iedereen wel gezien had hoe close hij en zijn vrouw waren. Harriet besteedde er geen aandacht aan. Tot Harry zijn evenwicht verloor en met het bandje in zijn hand achterover dreigde te vallen. Met haar kleine lichaam kon Harriet nog net op haar kruk blijven zitten. Terwijl Harry dubbel lag van het lachen zag hij de kwade blik van zijn vrouw niet. Vanavond zou hij haar eens een flinke beurt geven. Hij wist het bijna zeker. 

Het warme weer en schaars geklede vrouwen maakten wat los bij de man. Geile blikken werden naar elke vrouw geworpen. Stoere blikken en opgeblazen lichamen lieten de mannen aan elkaar zien. De paringsdans is dit jaar in mei begonnen. Duizenden jaren geleden zouden er doden gevallen zijn op deze avond.  Harry had waarschijnlijk breed glimlachend als eerste een mes in zijn rug gevoeld. Maar we leven in een beschaafde wereld tegenwoordig. Toch zal Harry wel verbaasd geweest zijn toen hij terug kwam van het toilet. Ahmed en Harriet waren inmiddels samen vertrokken. Harriet had een eerste stap in haar nieuwe leven gezet bedacht ik me toen ik naar de taxi liep.

Mijn telefoon begon te piepen. Het was een SMS van haar. Ook zij was net wezen stappen. Wat had ik hier graag met haar willen lopen nu. Deze avond hoorde ik ook niet bij die 95% geile mannen. In slaap vallen met haar dicht bij me was genoeg geweest voor me.

De taxi had de raampjes open Een lange man liep verwilderd door de stad te schreeuwen. Telkens kwam dezelfde naam over zijn lippen. Barbara…Ach, de naam had ik niet goed, maar dat Harry geen beurt ging uitdelen vanavond klopte in ieder geval. Barbara lag ongetwijfeld in de armen van Ahmed op dit moment.

Hallo mijnheer, bent u daar weer? Ik zie u de laatste tijd wel vaker zitten hier. Ik weet niet of ik u ooit opgevallen ben. We spreken elkaar nooit. Eigenlijk spreekt u met niemand. U zit hier maar een beetje voor u uit te kijken terwijl u af en toe van uw whiskey nipt.

Ik kijk nu al een poosje naar u, maar het valt u niet op. Uw blik blijft gericht op de met flessen gevulde planken achter de bar. Soms zie ik een kleine frons op uw voorhoofd verschijnen alsof hetgeen waar u aan denkt nogal ingewikkeld is. Soms sluit u even uw ogen alsof het even teveel wordt. Of geniet u dan van de jazz achtige klanken uit de luidsprekers? U bent heel wat ouder dan ik. Ik schat u zeker in de tachtig. Daarom zeg ik ook mijnheer tegen u.

Vanaf de plek waar ik zit, kan ik u goed zien. Lichtjes gebogen zit u op uw barkruk. Uw grijze haar is netjes in model gekamd. Uw lange beige jas hangt losjes over uw schouders en uw handen zijn nooit ver weg van uw glas.  Elk rimpeltje in uw gezicht vertelt een verhaal uit uw leven.

Waar denkt u nu aan mijnheer? Is het ingewikkeld? Of is het droevig? Wacht uw vrouw thuis op u of is dat juist de reden dat u uw heil hier zoekt. Bent u gelukkig mijnheer?

Och, daar heb ik het antwoord al. Wat vervelend voor u mijnheer. Maar soms mag het best hoor. Zelfs op uw leeftijd. Ik hoop alleen niet dat deze traan symbool staat voor een al te erg droevig leven.

Bij uw vertrek kijkt u me even aan, maar al snel trekt u de deur achter u dicht. Tot ziens mijnheer. Sterkte.