Muziek, de meest krachtige herinneringenopwekker die er is. Een paar tonen kunnen je terug brengen naar het moment van toen. Fleetwood Mac en you can go your own way. G4 in de jukebox bij ons in het dorp vroeger. Q4 was whiter shade of pale van Procol Harum. Standaard draaiden mijn toenmalige vriendinnetje en ik dit als we in de buurt van de jukebox waren. Dat was altijd op speciale avonden. die avonden had ik altijd gewerkt en ging ze nog even mee een patatje met eten bij de snackbar met jukebox. Lenny Gravitz, Let love rule. Met Mark helemaal van de wereld van drank en andere dingen. Zwijmelend boven een fotootje van een meisje waar we beiden weg van waren. Ik won haar en toen hij een nieuwe kans had wist hij het niet. Nu is hij alweer te laat.
The pasadenas met riding on a train doet me denken aan Paulien uit Gouda. Een van m`n jeugdzondes. zoenen met haar terwijl ik een vriendin had. (die van die foto)
Later zag ik haar nog eens op een feestje. Ik moest haar uitnodigen van mijn vriendin. Wat een afknapper was die Paulien toen zeg.

Elke doedelzakkenplaat doet me denken aan die avond in schotse kilt zonder onderbroek. The police, message in a bottle doet me denken aan die weddenschap die ik won van Tonny en ik twee lp`s van the police won. Volgens mij gaf hij ze weg uit de platencollectie van zijn broer.
Radio gaga van Queen doet me denken aan al die keren dat ik stiekem naar de kamer van mijn broer ging om zijn lp the works te beluisteren op zijn platenspeler. Ik was dertien en daar begon de queenmania voor mij.
True Blue van Madonna, mijn tweede lp die ik kocht bij shop 88 geloof ik. Mijn eerste LP was trouwens MR bad guy van Freddie Mercury.
If paradise is half as nice van Amen Corner. de plaat die ik steevast pakte als ik gouwe ouwe hits moest draaien bij een radiostation.
Pet Shop Boys, west end girls. Altijd weer denken aan Patrick die hier vroeger weg van was.
Elke vage plaat of rarity van Queen doet me denken aan Tinus. Zou hij deze ook kennen? Vast wel weer. en hij weet dan ook weer het hele verhaal achter de plaat waardoor ik me wel eens afvraag of ik me een fan mag noemen.
You never walk Alone, Lee Towers of wie dan ook. Doet me denken aan die boot die z`n klep niet goed dicht had. Volgens mij is er toen ook een versie uitgebracht voor de nabestaanden.
Bijna elke plaat van Nena doet me denken aan al die cassettebandjes die ik vroeger van haar had en helemaal grijs draaide. Als je er naar keek was ook werkelijk de glans van de bandjes er af.
The Rah Band, clouds across the moon. `s avonds laat luisteren naar Keizerstad met Rene Bakker op mijn witte wekkerradiootje waarvan sommige streepjes niet meer goed werkten zodat de tijd nooit helemaal duidelijk te zien was.
Ramses Shaffey en Laat me doet me denken aan mijn vader. Vroeger vond ik de muziek van Shaffey weinig aan. Maar tegenwoordig snap ik waarom hij het mooi vond. Zouden sommige versies van Laat me hem net zo in vervoering kunnen brengen als het mij wel eens doet?
Rod Steward, The Killing of Georgie. Nog zo`n casettebandje. Hij was blauw met wit en ik was verbaasd dat ik dit nog nooit gehoord had. Ik kreeg het bandje per toeval in handen en wow…ik was er weg van.
Sweet D`Buster en Still Believe was een cassettebandje van Annet. Mijn buurmeisje en ik reden vaak samen naar school in Nijmegen.Wat een geweldige muziek was dat. Jaren later schoot de herinnering me te binnen en zocht ik op de verkeerde artiestennaam. Onlangs vond ik ze weer terug op Internet. En Annet? Haar adres raak ik ook telkens kwijt. Maar als er weer iemand dood gaat zie ik haar altijd even. Bij de volgende dode maar weer eens vragen.

Zo kan ik echt uren doorgaan. Mooi herinneringen, slechte herinneringen. Wat geweldig dat ze allemaal terug te vinden zijn op internet tegenwoordig.